Metale ciężkie w wodzie (m.in. miedź, arsen, kadm, ołów, rtęć) to toksyczne zanieczyszczenia, groźne ze względu na ich bioakumulację w organizmach. Mimo że naturalnie rzadko występują w rozpuszczalnej formie, działalność człowieka – jak kwaśne deszcze, składowiska odpadów i ścieki przemysłowe – wprowadza je do środowiska wodnego.

Obecność metali ciężkich w wodzie pitnej prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, w tym uszkodzeń narządów, chorób układu krążenia, zaburzeń neurologicznych, a nawet działania kancerogennego. Kumulując się w organizmie, wywołują przewlekłe dolegliwości. Wpływają też negatywnie na smak, barwę i zdolność wody do samooczyszczania.

Istnieją skuteczne metody usuwania tych metali, takie jak koagulacja, adsorpcja na węglu aktywnym, wymiana jonowa czy odwrócona osmoza. Jednak najważniejsze jest zapobieganie zanieczyszczeniom poprzez ścisłe przestrzeganie norm dotyczących ścieków, eliminację nielegalnych wysypisk i właściwe zarządzanie odpadami niebezpiecznymi.